Dwarskijker van zaterdag 13 juli 2024
Concrete, meetbare doelen, daar houd ik wel van. Dus kan ik het waarderen dat het gemeentebestuur van het Land van Cuijk exacte doelen formuleerde voor het bomenbeleid. Er zijn al veel bomen geplant, er komen er nog veel meer. Allemaal ter compensatie van de CO2-uitstoot en om schaduw te creëren in de hete zomers die de klimaatverandering voor ons in petto heeft. En ik hoop ook gewoon om het boom-zijn van een boom: zo’n fraai stukje schepping dat in elk seizoen anders mooi is, dat ook nog eens beschutting en voedsel biedt aan een groot deel van de fauna. Met een zwart randje ook. Soms valt ie om en lig je eronder. En Eva zou de appel niet hebben gegeten als de appelboom er niet was geweest.
Eén van die concrete doelen is deze: dat je vanuit elke woning ten minste drie bomen kunt zien. Dat is heel goed meetbaar. Moet wel gedaan worden. Wordt er een ambtenaar aangesteld met een pasje om de nek, die toegang heeft tot elk huis, ook als je dat niet wil? Die dan een rapport opmaakt over het aantal bomen dat ie vanuit de vensters ziet. Met de soortnaam erbij?
Heb zelf de test al gedaan. Ben voor elk raam van mijn huis gaan staan en vervolgens gaan tellen. Telt het topje van een kroon ook? In ieder geval, de test viel positief uit. Heb voor de zekerheid de bomen in mijn eigen tuin meegeteld. Zelfs door mijn wc-raampje zie je er drie: kastanje, walnoot en de scheut van een eigenwijze pruim die ik, dacht ik, vakkundig had omgehakt maar toch is terug gegroeid. Ik gun die pruim een tweede kans. Moet wel. Anders kom ik niet aan de drie.
Zo’n baantje lijkt me wel wat. Even een spoedcursus ‘bomen herkennen’ volgen en dan spring ik op de fiets. Zet de koffie maar vast klaar.