Kermis

Dus toch geen kermis. Mijn hart maakte begin van de week nog een klein sprongetje toen het nieuws bekend werd dat er misschien een grote, beetje regionale kermis in Oeffelt zou komen. Op het grote lege terrein dat achtergebleven is na de brand van de caravanopslag. Ter compensatie van de kermis van Boxmeer die door corona moest worden afgelast en om die van Oeffelt wat meer sjeu te geven.
Vond ik een geweldig idee. ‘Zie je nou’, zei ik tegen mijn lief, ‘als het eropaan komt, zijn mensen vindingrijk.’
Helaas. Gisteren maakte kermiswethouder Willy Hendriks (wat een fantastische functie lijkt me dat; stel je voor dat het op je visitekaartje staat: kermiswethouder) bekend dat door het stijgend aantal besmettingen met corona in Nederland zo’n groot evenement toch onverstandig is.
Ze heeft natuurlijk gelijk. Eerlijk gezegd had ik het beeld ook al op mijn netvlies gehad. Van hordes mensen die na maanden lockdown en een halfslachtige vakantie de herfst uitbundig zouden gaan inwijden op een uit de kluiten gewassen Oeffelts kermisterrein. Van heinde en verre. Zeg maar het publiek van de Gennepse Mèrtzitting, de Kuukse Kroegetocht en Daags na de Tour op één hoop.
Niet dus. Er komt geen booster naar Oeffelt. Zelfs geen touwtjetrek. Beetje sneu voor Willy. Had ze zo mooi in eigen dorp met een button op (kermiswethouder) over het plein kunnen paraderen.
Misschien had zo’n megakermis met mondkapjes op wel gekund. Dan was het één groot spookhuis geworden.
Mijn hoop is gevestigd op volgend jaar. Als we allemaal een spuitje hebben gehad, kunnen we het hele jaar zwieren en zwaaien.
En nu is mijn inkt op. Dus ik ga bijtanken en een paar weken afstand houden. Blijft u vooral gezond.

Foto: Ed van Alem