Loslaten

Ze moeten de Cuijkse Vierdaagsefeesten wat soberder maken. Want er komt minder sponsorgeld binnen dan gehoopt. Dus de filmavond in de openlucht, op maandag in de Vierdaagseweek, wordt geschrapt. Ook de muzikanten van de bijna echte Abba-band hebben te horen gekregen dat ze niet hoeven te komen. Uiteraard wordt de VIP-avond, later in de week, waarop de sponsors worden gefêteerd, ook soberder: geen broodjes zalm, maar bitterballen.
Dat zijn toch van die momenten waarop je je als organisatiecomité eens achter de oren moet krabben. Doen we het eigenlijk nog wel goed? Moeten we het misschien over een heel andere boeg gooien?
Als sponsors afhaken, wil dat natuurlijk niet zeggen dat ook het publiek afhaakt. Van de andere kant: als je evenement staat als een huis, dat wil zeggen jaar op jaar duizenden bezoekers trekt, happen die sponsors echt wel toe. Er moet een oorzakelijk verband zijn, kan niet anders.
In de crisistijd was het ook moeilijk, herinner ik me. Maar toen waren de sponsorbudgetten logischerwijs flink ingekrompen. Nu klotst bij veel bedrijven de winst weer tegen de plinten. Zegt premier Rutte zelf, dus is het waar. Ik vermoed dat de sponsors het feestje gewoon te gewoon zijn gaan vinden. Tijd voor iets anders, denk ik. Het format is ook al jaren hetzelfde: rooieloperconcert, filmavond, vuurwerk, zeskamp, pontonsluiting, gaap…
Kreeg van de week een digitaal briefje toegespeeld, nadat ik had besloten te stoppen met mijn vrijwilligerswerk bij een regionale club. Van mijn dochter, die wist dat aan mijn besluit om te stoppen de nodige twijfels waren voorafgegaan. Dit stond er te lezen: ‘Als je loslaat, heb je twee handen vrij.’
En zo is het ook. Loslaten dus.